Zeggen wat je doet en doen wat je zegt

03-07-2018

Renate is 46 jaar, moeder van twee kinderen en heel sportief. Na het werk loopt ze graag hard, wandelt, fietst of maakt ze een heerlijke strandwandeling. Renate werkt sinds juni als begeleider op een woning met cliënten die zeer intensieve begeleiding nodig hebben en doet dit met hart en ziel. Haar positieve instelling en rust zorgen ervoor dat ze in korte tijd al een band heeft opgebouwd met deze cliënten. Renate is een oude bekende van Het Westerhonk, want van 1990 tot 1999 heeft ze hier ook al als begeleider gewerkt. Daarna is ze aan de slag gegaan in de bloemenexport en heeft ze een eigen massagepraktijk gehad. Maar haar hart ligt in de zorg dus greep ze haar kans tijdens de banenmarkt bij Het Westerhonk en solliciteerde.

Renate is weer terug van weg geweest en straalt als ze vertelt over haar werk als begeleider bij Zeer Intensieve Begeleiding.

Kun je iets vertellen over je eerste tijd als begeleider op Het Westerhonk?

Renate: “Ik voelde me meteen heel erg welkom. Ik heb hele leuke collega’s die me met open armen ontvangen hebben. Ik kan mezelf zijn. Mensen hebben het beeld dat het werken met cliënten bij Zeer Intensieve Begeleiding heftig is. Ik ervaar dat helemaal niet. Ook door hen heb ik me welkom gevoeld. Ik heb in korte tijd een band met ze opgebouwd. Ik blijf altijd rustig, ook in gespannen situaties. Ik word niet boos en daardoor voelen ze zich veilig bij mij en worden ze zelf ook rustig.”

Wat doet dit werk met jou als persoon?

Renate: “Ik word er heel gelukkig van. Als mensen vragen hoe het op mijn werk is krijg ik vaak terug dat ik straal als ik erover vertel. Mijn hart ligt echt bij dit werk en de cliënten.”

Wat vind je het mooiste van het werken met deze groep cliënten?

Renate: “Door middel van rust en zeggen wat je doet en doen wat je zegt merk je dat een cliënt spanning kwijt raakt of niet gespannen wordt. Dat vind ik fijn om te zien. Ik bedank de cliënten ook regelmatig voor een heerlijke werkdag. Dat is natuurlijk niet altijd zo. Er gebeuren ook wel eens negatieve dingen, maar die probeer ik dan altijd weer om te buigen naar iets positiefs. Soms komen ze gespannen of chagrijnig uit de dagbesteding. Ik vind het dan een uitdaging om hen een rustmoment te geven en zo weer opnieuw te beginnen. Je ziet snel positief resultaat. Een cliënte wilde bijvoorbeeld niet door mij gedoucht worden omdat ik nieuw ben en zij gewend is aan een andere begeleidster. Na wat gemopper werd ze doordat ik rustig bleef zelf ook rustig. Ze accepteerde mij en heeft heerlijk gedoucht, hebben we haren geföhnd en een mooie vlecht gemaakt. We beginnen al een goede vertrouwensband met elkaar te krijgen. Dat vind ik mooi.”

Wat zijn jouw drijfveren?

Renate: “Ik vind het heerlijk om de cliënten een fijne dag te bezorgen die dat zelf niet voor elkaar krijgen. Ik ga lekker met ze naar buiten om te wandelen en te fietsen. Dingen die ze niet uit zich zelf zullen doen. Ook ga ik met ze mee naar de dagbesteding waar we creatieve en sociale activiteiten ondernemen. Samen dingen doen is belangrijk. Je biedt ze nabijheid waardoor je ze gaan vertrouwen. Ik zie graag dat de cliënten gelukkig zijn en dat ze, net als ik, zichzelf kunnen zijn. Daarnaast word ik er zelf heel gelukkig van.”

Wat heb je nodig als begeleider van deze groep cliënten?

Renate: “Geduld. Daarnaast is een portie zelfkennis belangrijk en dat je stevig in je schoenen staat. Ook moet je kunnen vergeten en je de dingen, zoals een keer een scheldpartij, niet persoonlijk aantrekken. Als het vandaag niet lukt met een cliënt, probeer je het de volgende dag gewoon weer opnieuw en begin je vol goede moed aan een nieuwe dag. Ik kan iedereen aanraden om met deze cliënten te werken als je je hierin herkent en werk wilt doen wat er echt toe doet.”

 

Zeggen wat je doet en doen wat je zegt

Deel deze pagina op: